Oef…

Wat kan muziek toch mooi zijn.. Zoals gisteravond bijvoorbeeld. Niet alleen de adembenemende schoonheid van een Elbow-show, maar ook een treinreis met een op dat moment samengestelde playlist op je mp3-speler. Van die nummers die je eigenlijk veel te lang (schandalig lang) niet gehoord hebt, maar dan ineens in je op komen. Zo hoorde ik weer held Admiral Freebee, Eels en meer van dat soort pracht. Op een gegeven moment belande ik bij Arcade Fire’s Funeral. En ja, dan kun je niks anders doen dan stoppen met het maken van je playlist en door gaan. Jezus, wat een schande dat ik die plaat zo lang niet gehoord had..

En nu, met door de koptelefoon de IJslanders van Sigur Ros. Volgende week in die kille bierhal, die mij nog zelden heeft tegen gestaan. Ny Batteri.. Het kippenvel tot tussen de schouderbladen. Oef.. wat is muziek toch mooi soms.